Onkruidbestrijding

Onkruid is een factor die de productie van het gewas kan beïnvloeden. Dikke Van Dale definieert het woord onkruid als ‘ongewenste plant(en) tussen gekweekte gewassen’. Dit geldt voor zowel de teelt van gras en mais voor de veehouderij als voor de akkerbouwgewas. Onkruidbestrijding wordt zowel chemisch als mechanisch aangepakt.

Aanpak van onkruidbestrijding

Omdat er steeds minder middelen beschikbaar zijn voor de agrariër, groeit de aandacht voor mechanische onkruidbestrijding. Als het gaat om de chemische aanpak is er ook een duidelijke ontwikkeling zichtbaar. Middelen worden door sectieafsluiting op de veldspuit, ondersteund door satellietbeelden, bodemscans, sensoren en/of camera’s steeds nauwkeuriger toegepast. De kans op drift wordt hierdoor verminderd. Bij mechanische onkruidbestrijding denken we vaak aan schoffels. In de biologische landbouw wordt ook wel met ligbedwieders gewerkt. Ook wordt er een vals zaaibed gebruikt waarbij eerst het onkruid ontkiemt en daarna verwijdert, voordat er wordt gezaaid.

Soorten

In Nederland worden ruim vijftig veelvoorkomende soorten als akkeronkruid gezien. Daaronder vallen onder andere bekende namen zoals distel akkerviooltje, korenbloem, klein hoefblad, perzikkruid en varkensgras. Voor grasland zijn bekende ‘ongewenste’ soorten de paardenbloem, ridderzuring, distel, maar ook giftige onkruiden als de scherpe boterbloem en jakobskruiskruid. 

De stikstofbinding in de bodem van soorten krijgen steeds meer positieve aandacht en worden vaker om die goede eigenschappen bewust ingezet. Denk bijvoorbeeld aan grasklaver.