Loonwerker zet rooier op rupsen voor laatste bieten

Loon- en akkerbouwbedrijf Berkers uit het Brabantse Deurne zit half december nog met een groot probleem. Minstens de helft van hun areaal suikerbieten zit nog in de grond. Nadat diverse pogingen zijn mislukt, wordt er besloten om de Agrifac ZA 215 EH bietenrooier op rupsen te zetten.

Hiervoor moet er behoorlijk wat versleuteld worden aan de originele bietenrooier. De vier wielmotoren moeten verplaatst worden om de rupsen te kunnen plaatsen. Ook moet de invoer aangepast worden om de bieten de bunker in te kunnen voeren.

Percelen onbegaanbaar

Het is half december, Jan Berkers heeft nog vijfentwintig hectare suikerbieten op het eigen akkerbouwbedrijf niet gerooid. Aangezien de weersomstandigheden niet beter worden moet hij iets verzinnen om de bieten toch uit de grond te krijgen. Hij heeft al geprobeerd om met de achterbanden van de twee AVR Puma aardappelrooiers op de Agrifac te rooien. Hierdoor wordt de bodemvrijheid van de bietenrooier een stuk hoger. Een aantal hectares wordt zonder problemen gerooid, maar gaandeweg worden de percelen steeds meer onbegaanbaar.

Set rupsen in de schuur

Berkers heeft sinds jaar en dag een set rupsen op zijn bedrijf staan. Meestal voor de aardappelrooiers maar nog nooit om de bieten van het land te krijgen. Sinds een paar jaar staat een tweede set rupsen in Deurne in de schuur. Voor Berkers is het laten zitten van de bieten geen optie. Er moet op korte termijn een oplossing verzonnen worden. Om de rupsen op de Agrifac te laten passen moeten alle vier de wielmotoren naar achteren en breder gezet worden. Nieuwe wielpoten maken is geen optie, die tijd is er gewoonweg niet.

Berkers vindt in Wallonië bijna dezelfde Agrifac als die van hem en besluit deze te kopen. “Op de terugweg springt ook nog een hydraulische slang van een wielmotor. Dat past ook nog wel bij dit moeilijke seizoen”, vertelt Berkers. De tweedehands rooier wordt voornamelijk gebruikt om de wielpoten te vermaken. Daarnaast zal hij dienst gaan doen als donorrooier. Als toch alles rigoureus aangepakt wordt, besluit Berkers ook om de complete rooier te verhogen om zodoende nog meer bodemvrijheid te krijgen.

Proefdraaien en finetunen

Twee weken na aankomst van de donorrooier, zijn de aanpassingen klaar en kan er getest worden. Na een dag proefdraaien wordt de hellingshoek van de invoerlijn nog veranderd, omdat de bietenrooier 35 centimeter hoger op z’n poten staat. Vanaf vrijdagmiddag wordt er bijna non-stop gerooid totdat de vorst op dinsdagochtend weer roet in het eten gooit. De eigen bieten zijn dan gerooid, net zoals enkele hectares van klanten. De vier rupsbanden hebben een enorme tractie in het ‘gezapige’ veld. Doordat de rupsbanden een kleiner aandrijfwiel hebben dan de normale banden, wordt de snelheid gehalveerd maar de tractie twee keer zo hoog. Na de vorst gaat het rooien weer door, om toch nog zoveel mogelijk bieten uit de grond te krijgen. Voornamelijk voor collega loonwerkers die de bieten op de normale manier niet gerooid krijgen.

Machinebouw familie

Het is geen uitzondering dat er bij Berkers een machine compleet verbouwd wordt. De twaalfrijige rooibek is twintig jaar geleden door het bedrijf zelf gemaakt. Jan Berkers, opgegroeid in een machinebouw familie, is de broer van Frank Berkers eigenaar van BLW Techniek. Alle reparaties worden in de eigen werkplaats van het loon- en akkerbouwbedrijf uitgevoerd. “Hier is BLW Techniek ooit begonnen, alle machines zijn blijven staan en daar maak ik nu gretig gebruik van”, zegt Berkers. “Wij denken van thuis uit ook alleen maar in oplossingen, ieder probleem is oplosbaar.”

Na het seizoen wordt de Agrifac ZA 215 EH weer in zijn oorspronkelijke staat gebracht. Iets wat twee á drie dagen in beslag zal nemen. Wie weet of de aangepaste onderdelen de komende jaren weer nodig zullen zijn.

Hét vakblad voor de agrarische loonwerker

Tekst en beeld: Jens Kusters