Hey, hallo iedereen!
Hier ben ik met mijn 3de deel. In tegenstelling tot mijn 1ste 2 delen, welke hoofdzakelijk over het bedrijf en het werk gingen, ga ik het deze keer eens hebben over “het leven achter de schermen”. Hiervoor ga ik terug naar Colby, Kansas, (waar het bedrijf gevestigd is) om mijn verhaal te starten.
De maand voor we naar het zuiden vertrokken, was het voornamelijk oefenen om met de vrachtwagen te rijden, en het onderhouden van de vrachtwagens, aanhangwagens, maaiborden, traktoren, enz… Hier moesten we enkel tijdens de week werken en kregen we in de weekends vrijaf. Zo zijn we vrijdag 6 mei naar een lokale derby aan de Thomas County Speedway in Colbygeweest, en hebben we de dag daarop het niveau opgetrokken door naar Kansas City, Missouri te trekken om daar naar een Nascar race te gaan kijken, dit was de “NASCAR Sprint Cup Series Go Bowling 400”. Dit was wel eens leuk om mee te maken, maar veel vond ik er eerlijk gezegd niet aan. Na 15 ronden had ik het wel gezien, en helaas volgden er nog +250… Wat ik het leukste vond aan de race, waren de pitstops (met het scherpe geluid van de pneumatische slagmoersleutels, of boullonneuses) , de herstart’s na de safetycar en de crashes.
De 12de mei zijn we dan naar het zuiden afgezakt aangezien daar ons startschot wordt gegeven voor het seizoen, de 25ste mei hebben we ons 1ste veld afgereden. Om die wachttijd te vullen zijn we met de 2 crews tezamen voor 2 dagen naar Dallas, Texas getrokken om ons daar wat te amuseren. Zo hebben we het alom bekende Gas Monkey Garage bezocht van Richard Rawlings en Aaron Kaufman, bekend van het programma “Fast N Loud” op Discovery Channel. Ook hebben we de plaats bezocht waar de president John. F Kennedy werd vermoord. Naast de bezienswaardigheden natuurlijk ook enkele restaurants bezocht. Één daarvan welke ik zeker niet zal vergeten is “Texas Hard Eight”, een restaurant met gigantische BBQ’s en aangezien we toch in Texas waren, zijn we uiteraard ook eens naar een rodeo gaan kijken. Gelukkig was er één in Haskell, waar wij verbleven. Door het natte weer is het een modder-rodeo geworden, eens iets anders.
Na 2 weken te hebben kunnen werken, hebben we onweer over ons gekregen waardoor we terug enkele dagen technisch werkloos waren. Dan zijn we eens voor een dagje naar Abeline, Texas geweest om terug eens lekker te gaan eten. Terwijl we in Abeline waren hebben Kenny Carter en Matthew Huffar zich ook eens laten verwennen in een pedicure salon, en daar hebben ze hun teennagels laten lakken in de kleuren van John Deere, #Dedication!
Tijdens onze terugreis van Abeline zijn we ook eens gestopt bij een Walmart (de meest voorkomende supermarkt in de VS) om ons daar elk een Nerf Gun te kopen, dit om de sleur wat tegen te gaan wanneer we moeten wachten in de camper. Iedereen in onze camper heeft zich toen een Nerf Gun gekocht, op 1 iemand na, hij bleef in de camper toen wij naar Abeline gingen. Die pechvogel mocht het goede nieuws van ons uitstapje natuurlijk zelf aan de lijve ondervinden toen wij thuis kwamen… Hij heeft zich achteraf ook een Nerf Gun gekocht en zo hebben we een gevecht gehouden, Noord vs Zuid.
Tussen onze stop in Haskell,Texas en Mott, North Dakota hebben we voornamelijk gewerkt en was er amper tijd om een uitstap te doen. Ondertussen zijn we dus al 2 weken in Mott, North Dakota, waar ik terug met mijn vertrouwde tractor en overlaadwagen aan het werk ben. Aangezien er 1 combine en 1 tractor met overlaadwagen niet zijn meegekomen naar North Dakota, waren 3 mannen hier tijdelijk technisch werkloos in het begin, waar ik 1 van was. Josh en Zack hebben later hun combine ingeruild voor de pick up zodat andere werkkrachten ook de kans kregen om met de combine te kunnen rijden, zo bleef ik over en kreeg ik dus de opdracht om boodschappen te gaan halen voor de 2 crews, gelukkig heeft Josh nog iemand extra aangeduid om met mij mee te gaan, zou het anders moeilijk hebben gehad om alle 5 de winkelkarren voort te trekken.
Voor onze boodschappen moesten we naar de Walmart in Dickinson rijden, dit is 100km verwijderd van onze verblijfplaats in Mott. Ik was ‘s morgens eerst even in de war, want de avond voordien had Josh mij verteld een boodschappenlijst te maken, waarvan ik dacht dat ik die aan zijn vrouw zou geven de volgende dag, wat dus niet het geval was “Hier is mijn kredietkaart, neem Moby (naam van het busje), rij noord via route 8, ga west op de snelweg en neem de 2de afrit in Dickinson….” Ik heb de kaart van Josh aangenomen en hem bedankt “thanks, dad”, en zo waren ik en Lorenzo weg voor de hele voormiddag. En ja, we zijn braaf geweest met zijn kredietkaart.
Vorige week maandag 8 en dinsdag 9 Augustus hadden we vrijaf gekregen omdat het koolzaad nog niet voldoende rijp was. Dus zijn we terug naar South Dakota gereisd om Mount Rushmore te gaan bezoeken alsook de motorrally in Sturgis, “Het mekka voor elke motorrijder”, dit is een jaarlijks evenement dat een hele week duurt, (vorig jaar waren er ongeveer 830 000 bezoekers). Hier trekken motorrijders van over heel de VS en daarbuiten naartoe.
Het moeten natuurlijk niet altijd uitstappen zijn, nu we met de 2 crews tezamen zijn, hebben we voldoende mensen om een activiteit te doen, zoals American Football of een potje baseball.
