Beste landbouwvrienden,
hier ben ik met het 2de stuk van mijn avontuur in Australië!
Een week nadat ik was gearriveerd, is Jordan bij de crew gekomen. Hij is afkomstig van Nieww Zeeland en gaat met ons meedraaien gedurende de zaaiperiode . In het centrum van Mullewa, dat maar 400 inwoners telt, krijgen wij een huisje ter beschikking waarin alle faciliteiten die we nodig hebben aanwezig zijn, voor de verplaatsingen mogen we een ‘ute’ (4×4 jeep) gebruiken gedurende onze tijd hier.
Nadat we geëindigd waren met het spreiden van lime, een werk dat ik afwisselend heb gedaan met Jordan tijdens de laatste week van maart, werd het tijd om de voorbereidingen te starten voor het komend zaaiseizoen.
Het zaaiseizoen start hier bij de meeste boeren gewoonlijk rond half april. Door de enorme droogte die er nu is op het land, zit er amper iets van vocht in de grond, we hopen dus allemaal dat we nog iets van regen gaan krijgen de komende weken.
Bij Tropiano Farms maken ze gebruik van een 18meter brede ‘Auseeder deep blade system’ zaaimachine met een multi-stream air cart van John Deere. Deze ‘air cart’ is voorzien van een 3 ton grote zaadtank en een kunstmesttank van 5 ton. De air-cart komt voor de zaaier te staan, en door middel van een luchtturbine wordt het zaad en kunstmest door de leidingen geblazen. Om de groei van de gewassen nog extra te bevorderen worden er vloeibare meststoffen mee de grond ingespoten. Voor de vloeibare meststoffen wordt nog een extra trailer met een voorraadtank van 7000l aan de achterkant van de zaaier gehangen.
Om de combinatie helemaal compleet te maken wordt de New Holland T9060 met 535pk en triple tires weer van onder het stof gehaald na 10 maand. Nadat ik al een korte uitleg heb gekregen over de werking van de zaaier zijn we begonnen aan het echte werk en werden de handen uit de mouwen gestoken. Door de grote hoeveelheid hectares die gezaaid moeten worden en dat perfectie hier absolute prioriteit is op de farm wordt niets aan het toeval overgelaten en werd elk onderdeel tot in het detail bekeken. Indien nodig werden de onderdelen vervangen.
Er waren ook enkele nieuwe updates van het fabriek uit dat we moesten uitvoeren waar we nog eens enkele dagen extra zoet mee waren. Het werk werd nog eens dubbel zo zwaar door de hoge temperaturen waar we hier mee te kampen hebben en die nog konden oplopen tot 38 graden. Voor de Australiërs hier is dat een normaal warme dag, zij zijn gewoon dat de temperatuur in hoogzomer kan stijgen tot 45 graden. Het was dus belangrijk om vele liters water per dag te drinken om uitdroging tegen te gaan. Daarnaast moeten we ons om de 3u insmeren met zonnecrème.
Naast het akkerbouwwerk beschikken de farm ook nog over 2000 schapen die ze hebben als hobby. De schapen lopen verdeeld rond op verschillende omheinde velden wat ze ‘paddocks’ noemen hier. Elke dag rijden we naar de schapen om ze checken. Het water voor de schapen wordt 9 meter diep uit de grond gepompt door middel van een windmolen en wordt opgeslagen in grote buffers waarna het in de waterbakken terechtkomt die elke dag gekuist worden door mij of John. Geregeld worden de schapen samengedreven met de ute’s en honden en worden ze naar de boxen op de homefarm gebracht om een grondige check-up te doen en de lammeren te voorzien van een oorlabel. Best wel een leuke afwisseling is tussen de onderhouden door.
De laatste week voor het zaaien was een iets of wat hectische week door het vele werk dat nog moest gebeuren. De 2 John Deere 4940 sproeiers kregen een onderhoud en werden voorzien van nieuwe sproeidoppen, de 2 vaste vrachtwagens die de zaaier gaan voorzien van de nodige grondstoffen werden volledig opgebouwd , de ene met een grote tank voor de vaste meststoffen en de andere met 2 tanks met elk een capaciteit van 5000 liter voor de vloeibare meststoffen. Deze laatste zijn voorzien van een 4takt benzine motor voor het overpompen van de vloeibare mestoffen. Alle meststoffen worden door externe transportfirma’s aangeleverd vanuit de haven van Geraldton en worden afgeleverd op de homefarm waarna wij het overladen in onze eigen vrachtwagens. In de meeste gevallen zijn het roadtrains die de meststoffen leveren. Ik ben een grote fan van deze vrachtwagencombinaties, aangezien ik een grote liefhebber ben van vrachtwagens en ook het programma ‘Outback Truckers’ volg op televisie. Dergelijke roadtrains in het echt zien is dus een echt plezier! Het weerbericht houden we hier ook constant in het oog, momenteel hangt er een cycloon te noorden van Australië dat mogelijk kan afzakken tot bij ons in afgezwakte vorm. Hoogstwaarschijnlijk bevat de cycloon veel regen, wat als muziek in de oren klinkt bij alle boeren hier. Iedereen is dus aan het wachten met de start van het zaaiseizoen tot deze cycloon is gepasseerd, hopend op regen! Fingers crossed!!
Jammer genoeg moesten we afscheid nemen van Jordan die door persoonlijke redenen vroegtijdig moest terugkeren naar zijn thuisland, het ziet er dus naar uit dat we een zwaar seizoen gaan krijgen met een man minder. Omdat het heel wat tijd vraagt om iemand anders te zoeken vroegen ze aan mij of ik niemand kende vanuit België die onmiddellijk kon afzakken naar Australië om te helpen met zaaien, maar ik heb niemand meer kunnen vinden. Op het allerlaatste moment, 12 april om precies te zijn, vonden we 2 Franse backpackers die samen aan het rondreizen zijn doorheen Australië. Ze waren op zoek naar farmwork, iets wat ze nog niet gedaan hadden voordien, maar iets wat ze altijd al wouden doen! Geen van beide hebben ervaring in de landbouwsector maar ze waren wel bereid om alles van a tot z te leren. Daarom krijgen ze van David en John de kans om bij hen te beginnen, omdat ze vinden dat ze het ergens moeten leren. Iets wat de 2 Fransen ook enorm appreciëren.
…en dan gebeurt het onverwachte! Uit het niets trok een onweerszone over Mullewa en viel er in minder dan een half uur tijd 35l per vierkante meter, iets wat zelden gebeurt hier aan de westkust!
We kunnen dus eindelijk seed season 2019 in gang trekken maar daar vertel ik graag meer over in mijn volgend stuk!
Tot later,
Yorick
