“Een hele verademing nu onze zonen mee in de zaak zitten”
Een regenbui op Paasmaandag brengt me bij de familie Willems in Ertvelde. Het is ongezien druk. Op 9 april hakselden ze het eerste gras. De loonwerker moest zich haasten om alles tijdig klaar te zetten, want die vraag kwam onverwacht. Ook de nieuwe maïsplanter en maaier werden in allerijl opgehaald bij de dealer en werden meteen ingeschakeld.
‘Je gaat toch geen gras hakselen’
De roots van grond- en loonwerkbedrijf Wilvagro gaan terug tot de jaren 50 toen landbouwer Kamiel Willems begon met sproeien en het oogsten van graan en aardappelen. In 1967 namen Robert Willems en Lisette De Wulf een deel van het bedrijf over. Het echtpaar kocht een Braud-maaidorser, die trouwens groter was dan hun woonst. Maïs hakselt de familie Willems sinds de jaren 70. Tien jaar later bleef Luc thuis om mee te helpen op het bedrijf van zijn ouders. Luc en Ann gaven elkaar het jawoord in 1995 en namen één jaar later het bedrijf van Robert en Lisette over. Ze namen de tak maïs zaaien en hakselen over en specialiseerden zich verder in grondwerken. De loonwerker verhuisde tevens naar een nieuwe locatie waar ze nu nog steeds gehuisvest zijn. In 2001 zette ze een belangrijke stap met de aankoop van een nieuwe Claas Jaguar 880, waarmee ze ook gras gingen hakselen. “Onze pa zei, dat we goed gek waren. We zouden een hoop stress op onze nek halen. Toch waardeerden de klanten de aankoop omdat ze zowel bij de gras- als maïsoogst beroep konden doen op één en dezelfde loonwerker”, vertelt Luc. Toch was de commentaar van vader Willems terecht. “Volop in het grasseizoen is Ann tien dagen te vroeg bevallen van Mathilde door de drukte. De boer waar we moesten inkuilen was lastig en vroeg of dat de bevalling persé toen moest gebeuren. Verlegen zijn ze alleszins niet”, lacht Luc. “Nu onze zonen sinds vorig jaar mee in de zaak zitten, staan we sterker. We kunnen elkaar aflossen als het echt druk is.”
Trouw aan Case IH en Dewa
In Ertvelde zijn ze bijzonder trouw aan de merken Case IH en Dewa. De familie Willems is begonnen met International. Ze hebben nog steeds een 1455 waar Michiel TrekkerTrek mee doet, een passie van hem. Verder hebben ze nog drie Case CVX, vijf Puma’s en één Optum. De Puma 185 is nog maar pas geleverd en gebruiken ze om gps-gestuurd maïs te zaaien. Mikken doen ze op 225 en 230 pk, de Optum heeft er 300. Het vermogen van deze krachtpatser hebben ze vooral in de maïs nodig voor de Dewa 3-asser. De constructeur uit Evergem, waarvan Ertvelde een deelgemeente is, is hofleverancier bij Wilvagro. Willems heeft één vrachtwagen met Dewa-opbouw, vijf silagewagens en nog eens evenveel gronddumpers. De laatste nieuwe 3-asser met tractie is een afzetsysteem waar een grond- en silagebak op past. Ze moeten wel zien dat ze deze kar niet overladen met grond.
Onderhoud doet Willems zoveel mogelijk zelf, alleen voor grote reparaties zijn ze aangewezen op de garage. Op elke nieuwe tractor nemen ze standaard de eerste drie jaar een omniumverzekering.
Vreemdgaan met Hitachi
Als je 65 % van de tijd in het grondwerk zit, heb je kranen nodig. Wilvagro heeft acht grote en één kleine Takeuchi-minigraver. De andere zijn één Kobelco, twee Hitachi en vijf Hyundai. Luc is tevreden en heeft goede contacten met Hyundai, maar onder lichte druk van Matthieu en Michiel is hij uiteindelijk bezweken voor een Hitachi rups- en bandenkraan. “Die werken misschien iets zachter, maar ik denk nog altijd dat de levensduur van een Hyundai langer is. We zullen zien wat de toekomst uitwijst.”
Elke kraanmachinist heeft zijn eigen specialiteit. Luc doet de afbraakwerken. Vaak wordt de prijs van tevoren vastgelegd. “Meestal zondagavondwerk”, geeft Willems toe. “Eén van onze werkpunten is om daar meer tijd in te steken van zodra we extra kraanmannen hebben. Soms valt de berekening mee, soms valt ze achteraf tegen omdat het moeilijk inschatten is wat er in de grond zit. We hebben ook een zeef waarmee we het zand en steenpuin kunnen sorteren.” Matthieu en Michiel zitten vaak in de verhuur. Zo is er ook een kraanman gespecialiseerd in het steken van funderingen en regenputten, een andere doet dan weer veel archeologisch opgraafwerk. Onlangs breidden ze de dienstverlening uit met een boomknipper. Bomen met een doorsnede van 35 cm liggen op een wip en een flik tegen de grond. De loonwerker heeft twee houthakselaars om alles netjes op te ruimen. Een klus die ze vooral bij tuinaannemers en particulieren klaren.
Met alles in orde
Ann is een pietje precies en houdt van orde. Het opvolgen van wetgeving is een hele boterham. Wilvagro heeft negen OBU’s. Er zijn drie vrachtwagens, vijf dumpercombinaties en één tractor met dieplader mee uitgerust. Het gebruik van rode en witte mazout houden ze strikt gescheiden. Meestal staan de drie CVX’en op rode en twee op witte. Met de andere tractoren switchen ze. Willems reinigt liever de brandstoftanks en plaatst andere filters dan de administratieve rompslomp om formulieren voor dubbel gebruik in te vullen en accijnzen bij te betalen.
Met gps is de oppervlakte altijd juist
Maïs zaaien doet Willems sinds dit voorjaar met een nieuwe combinatie, een Puma 185 met gps-gestuurde Kverneland-planter met sectieafsluiting. “Vanaf nu kennen we de juiste oppervlakten van de percelen. Toen wij het bedrijf overnamen waren de oppervlakte-eenheden een roe en een gemet. Die moest ik omrekenen naar ha”, doet Ann uit de doeken. “Nu hebben we geen problemen meer, maar vroeger hadden we altijd te veel aangerekend volgens de boer.” De loonwerker heeft nog twee 8-rijers van Kverneland. Met twee machines kunnen ze het redden, maar op de oudste planter staat nog een microgranulaat-verdeler. Zij zijn één van de weinige loonwerkers die het nog gebruiken om aaltjes op gescheurd weiland te elimineren.
Opraapwagen rendeert
Omdat ze elk jaar meer en meer maaien, kocht de loonwerker deze winter een Pöttinger-frontmaaier. De dealer is overgeschakeld van merk, want achteraan hangt een Vicon-maaier. Een activiteit die vooral Michiel naar zich toe trekt. Gras hakselen doen ze met een Jaguar 950. Bij Wilvagro hebben ze een kuilverdeler, toch rijden de meeste landbouwers de kuil zelf vast. Maar als er één machine is die rendeert dan is het wel de Pöttinger-opraapwagen. “Met één chauffeur kun je een berg gras wegwerken”, weet Luc. “We kochten de stockwagen in 2006 enkele dagen voor het grasseizoen. Het enige wat we zagen was een folder bij de dealer. We waren de eerste in de streek, want in het Meetjesland was de opraapwagen in de vergeethoek gesukkeld. Sindsdien investeerde er ieder jaar wel een collega in zo’n kar. Die van ons is geen dubbeldoelwagen. De kans dat we er volgend jaar één kopen en dat in een maatje groter is niet onbestaande.”
Kan niet tegen morsen
Naar de maïscampagne wordt uitgekeken bij Willems. De hakselaar wordt dit jaar voorzien van een nieuwe 10-rijige Kemperbek met grote molens. Een vaste gewoonte die ze om de vier jaar toepassen. “Op die leeftijd krijg je nog een mooie overnameprijs. Kemperbekken liggen immers goed in de markt.” Luc hakselt zelf. Hij kan niet tegen morsen en laat geen stengeltje staan. Cowboys ziet hij liever gaan dan komen, die schaden het imago van de boeren. “Wij passen altijd op voor kinderen en fietsers. Net die zwakke weggebruikers komen buiten als wij het extra druk hebben bij mooi weer.” De loonwerker moet steeds verder rijden met maïs. Vandaar de aankoop van een Dewa 3-asser. Misschien dat er in de toekomst zelfs zo’n tweede kolos komt.
Sociaal geëngageerd
Luc en Ann zijn sociaal actief en zitten in verschillende lokale verenigingen. Daar komen ze regelmatig klanten tegen en dat is niet verkeerd. “Vroeger dachten we altijd dat de klanten wel zouden bellen, nu zijn we er achter gekomen dat persoonlijke contacten veel belangrijker zijn.” Michiel, Matthieu en Mathilde zetten dan weer graag een stap in de wereld. TrekkerTrek-evenementen zijn hun geliefde uitstappen op zondag.
